السابقون السابقون
اولئک المقربون
ثله من الاولین
و قلیل من الاخرین
روزگار غریبی است .قرنهاست داستان ابراهیم و اسماعیل را در منابر می گویند و در کتابها می نویسند .داستانی که اشک عاشقان و عارفان را در می آورد و برای لحظه ای حس غبطه به ابراهیم در وجود آدمی پدیدار می شود . پس از آن یک لحظه ،حتی یک گام به سوی ابراهیم شدن و اسماعیل شدن بر نداشتیم. انگار عادتمان شده و باورمان که ایثار و گذشت و خوبی ها و زیبایی ها را در کتابها بخوانیم .انسان امروز چشم به راه است تا فردی دیگر داستانی دیگر از عشق و معرفت بنویسد تا او دوباره بخواند و برای لحظه ای اشک بریزد .او داستانها را نیز برای یک لحظه نرم شدن قلب خودش می خواهد نه چیزی دیگر. تازه معنای السابقون در ذهنم متجلی می شود.السابقون انسانهایی هستند که داستانها را می سازند و زندگی شان داستان قرنها و سالهای مردم می شود که هنوز چشم به راه معجزه ای دیگر هستند. السابقون افرادی هستند که هر روز برای امید و نشاط وارد خانه هایمان و روح هایمان شده و راه را نشانمان می دهند و برای همین بسیار کم هستند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر